Kürsülerin tanınan ismiydi. Efsanevi bir akademisyendi. Yazdığı kitaplarla milyonlarca öğrenciye dokunan bir rehberdi. Eserleri, İktisadi ve İdari Bilimler fakültelerinin başucu

Kürsülerin tanınan ismiydi. Efsanevi bir akademisyendi. Yazdığı kitaplarla milyonlarca öğrenciye dokunan bir rehberdi. Eserleri, İktisadi ve İdari Bilimler fakültelerinin başucu

Medyada Yerli Zeka Dönemi’ni Başlatıyoruz! Gerçekleri gizlemeye, ötelemeye, ertelemeye tahammülümüz yok. Medya Gözü olarak biz bu yola çıkarken sadece haber

Hiç unutmadım. Unutamam da…. Robert Bosch’un o meşhur sözüydü: “İnsanların güvenini kaybetmektense, para kaybetmeyi tercih ederim.” Yıllar önce bir reklamda

Vakit gece yarısı… Şehir yavaş yavaş sessizleşir. Gündüzün kalabalığı çekilir. Arabalar azalır. Dükkanlar kapanır. Sokaklar boşalır. Ama şehir tamamen uyumaz.

Eskiden bir söz yeterdi. “Yarın getiririm.” “Tamam.” Bitti. Kağıt yoktu. Kayıt yoktu. Kanıt yoktu. Kaygı yoktu. Korku yoktu. Bazen sadece

Babalar pek anlatmaz. Canı acıdığında susar. Endişelendiğinde belli etmez. Korktuğunda bile “Merak etme.” der. Çünkü çocukluğundan beri ona güçlü olması

Günlerden perşembe… Yer Perşembe Pazarı… Her perşembe, pazar kurulur; Bizim yan sokakta… Açılır brandalar tek tek… Demirler birbirine sertçe çatılır…

Ezan sesi. Kainata sesleniş. Dev bir uyanış. Baştan başa diriliş. Tövbeye davet. Secdeye varış. Yaradan’a yakarış. Günün ilk ışığı. Sabah.

Desenli bir  masa. İki ahşap sandalye. Dumanı üstünde iki fincan kahve. Baş başa iki gencecik  yürek. Kanları kaynıyor belli. İçleri

Bir köy evindeyiz. Şehirden uzak. Kerpiç ve ahşap. Yaşanmışlık kokan duvarlar. Gıcırdayan tahta bir zemin. Kapısında asma kilit yok. Güvenlik

Televizyon ekranında önemli bir konu konuşuluyor sandım. Seyre daldım. Yine hep aynı nakarat dönüyordu; Son model stüdyolar. Parıltılı ışıklar. Döner

Geçen gün arkadaşlarla güzel bir ortamdaydık. Malum yaz sıcağı… Her birimizin önünde çilekli shake dondurma!… Şahane bir tat… Lezzet puanlaması

Toplumun temeli; Aile. Geleceğin teminatı; Gençlik. Ve o temeli daha başlamadan yıkan acı gerçek; Yuva kuramamak. Evlenmek isteyen pırıl pırıl

Bazen küçücük bir detay, koca bir zihniyetin röntgenini çeker. Hikaye basit. Bir gün sekretaryanın duvarına bir süs çiçeği asılır. Ardından

Her ne yapıyorsanız; Durun bir anlığına! Kalsın her şey ulu orta; Kısa bir es verin hayata… Öylece kalsın ekranlar… Beklesin

Geçen gün Çekmeköy’deki merkez ofisimizden çıkarken yolda önümü telaşlı bir vatandaş kesti. Elindeki telefona baka baka, besbelli bir yere yetişmeye

Her gün sokaklarından geçtiğimiz, mahallelerimizin en ücra köşelerine kadar sızan zincir marketlerin camlarını süsleyen o devasa, renkli afişleri hepimiz biliyoruz:

Anadolu Üniversitesi, eğitimde fırsat eşitliğini  ilke edinmiş; akademik derinliği ve devasa öğrenci kitlesiyle Türkiye’nin açık ara en büyük ve en

Hayatın olağan akışında sıradan bir vatandaş, böylesine sıra dışı koşullarda hayatta kalmayı nasıl başarıyor? O sıradan insanlardan biri olarak; emin

Geçen pazar evdeydim. Çok özel bir gündü benim için… Malum, Babalar Günü’ydü! İçimi ısıtan o kutlama ve hediyeleşme faslı başladı

Her sabah saat 07.30 suları… Alemdağ’daki evinden çıkıp işine gitmeye çalışan öğretmen, mühendis ya da bir fabrika personeli… Yaşadığı o

Düşünün… Bir sabah uyanıyoruz… Bir bakıyoruz ki; Ekranlar kararmış… Bağlantılar kesilmiş… Tamamen kopmuşuz… İnternet minternet yok… Büyük fiş çekilmiş… Tüm

Dünya üzerinde, inancı, statüsü, milliyeti veya kültürü ne olursa olsun; Her insanın üzerinde uzlaştığı  bir gerçek var: Zamanın geri dönüşsüz