Güven Yoksa Sil Gitsin!

Hayatım boyunca tek bir değere yatırım yaptım:
Güvene.

Elalem kasasını fonlarla doldururken,
ben insanların gözündeki teminatı biriktirdim.

Güvenin borsası olsa,
açık ara dünya rekortmeni ben olurdum.

Güven, huzurdur çünkü.
Gece yastığa başını hesapsız koymaktır.

Güven, dürüstlüktür.
Karakterimizin kimliğini masaya koymaktır.

Güven, onurdur.
Menfaat rüzgarları ne kadar sert eserse essin, eğilmemektir.

Ve cesarettir.
Acaba demeden sırtını dönebilmek, düştüğünde tutulacağını bilmektir güven.

\\

Güvenin Bedeli Ağır Olur!

İnsanız sonuçta.
Güveniriz.

Güvenmek, insan olmanın gereğidir.
Zekamızı test etme alanı değildir.

Herkesi kendimiz gibi sanırız çoğu zaman.

Her şeyin taklidi olduğunu biliriz de;
Güvenin ve samimiyetin sahtesi olmaz zannederiz.

Bu büyük yanılgı!
Oysa en kusursuz taklit, güvenin ta kendisiymiş.

Hatta en büyük tiyatro sahneleri,
Baştan aşağı sahte bir güven kurgusu üzerine kuruluymuş.

Aman ha!
Dikkat etmek gerek.
Ya edilmezse?
Güvenin bedeli ağır olur.

Güveninizin manipüle edildiğini fark ettiğiniz an derhal tavrınızı koyun.
Hem de en sert şekilde.
En net şekilde.

Nasıl fark edilir peki?

En büyük darbedir.
Baktın güvensiz mi; can dostun da olsa sil gitsin.

İhanet suikasttır.
Bir kez mi sattı; kan bağın da olsa üstünü çiz gitsin.

Yalan zehirdir.
Ağız mı yapıyor; ağzından bal damlasa da yüzüne çarp gitsin.

Saygı cephedir.
Hadsiz mi; kırk yıllık hatrına bakma, biletini kes gitsin.

Menfaat hastalıktır.
Çıkarcı mı; en tatlı sözüne kanma, kapıyı kilitle gitsin.

Samimiyet gerçektir.
Yapmacık mı; gülüşüne aldanma, onu sal gitsin.

Söz senettir.
Sözünden mi döndü; bahanesini dinlemeden yol ver gitsin.

Şüphe saatli bombadır.
Tereddüt mü var; açıklama beklemeden hayatından at gitsin.

Değer, fırtınada belli olur.
Yarı yolda mı bıraktı; güneşli günde gölgesini bile isteme boş ver gitsin.

Nankörlük, iyiliğe sıkılmış kurşundur.
Kıymet mi bilmiyor; tek bir saniyeni bile harcama defet gitsin..

Vefa, geçmişe saygıdır.
Geldiği yeri mi unuttu; boş ver, nereye giderse gitsin,

\\

Sakın Ha!

Fırsat verme!
İkinci şans, yeni bir ihanete kesilmiş açık çektir.
O çeki kimsenin eline tutuşturmadan çek at.

Yalnız mı kalacaksın?
Kal.
Sahte bir kalabalıkta meze olmaktansa,
Kendi yalnızlığında zirve ol.

Çürük tahtayla köprü kurulmaz.
Kırılacağını bile bile o adımı atma.
İlk çatırtıyı duyduğunda o köprüyü kendi ellerinle yık!

Bahane dinleme.
Niyeti olan yol bulur, olmayan kılıf.
Sürekli mazeret üreterek vaktini çalanın biletini tek celsede kes!

Kuru özürlere karnın tok olsun.
Eylemle desteklenmeyen her pişmanlık, yeni bir oyunun ön hazırlığıdır.
O sahnenin perdesini beklemeden indir.

Pazarlık masasına oturma.
Senin değerini tartmaya kalkanın terazisini başına çal.
Karakterinin ispatı olmaz, şüphe edenin elini elinin tersiyle it.

Kapıyı yüzlerine kapattın mı,
kilidi de kökünden değiştireceksin.

“Acaba”lara,
“Belki”lere,
“Sahte keşke”lere…
Zerre taviz yok!

Mesele kin tutmak değil elbette.
Mesele, aynı yılanın seni aynı delikten iki kez sokmasına izin vermemektir.

Unutmayalım
Her şeyin bir fiyatı olduğu gibi;
Herkesin de bir fiyatı var.

İnsanların birbirini üç kuruşa sattığı bir devirdeyiz.

Böyle güvensiz bir zamanda;
Satılamayan tek gerçek güvendir.

Ve elbet gün gelecek;
Sahteliğin kural olduğu bu dünyada,
Herkesin arayacağı en değerli emtia yine güven olacak.

Güven, bedeli peşin ödenmiş en ağır mülktür.
Ucuz insanlarda barınmaz.

Hesabı kes.
Defteri dür.
Çöpe at.
Bir daha asla arkana bakma.

Ve artık güvendesin!