Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Gazeteler Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
Uygulamamızı İndir
Savaş YUVA

Başını Kaldır!

Desenli bir  masa.
İki ahşap sandalye.
Dumanı üstünde iki fincan kahve.
Baş başa iki gencecik  yürek.

Kanları kaynıyor belli.
İçleri kıpır kıpır.

Göğüslerine sığmıyor heyecanları;
Mutluluk tablosunun içinde…

Var ya,
Bir gülüşseler…
Bahar uyanır.

Birbirlerine baksalar…
Buz buharlaşır.

Yanlışlıkla elleri birbirine değse…
Yanakları al al olur,
Kalpleri yerinden fırlar.

Sanki sevgi yokmuş  daha önce.
Aşk bugün, tam burada doğmuş gibi.

En eski…
En tanıdık…
En taze uyanış…
İlk insan kadar ilkel.
İlk gün kadar duru bir aşk.

Öylesine saf,
Öylesine masum,
Öylesine aşk dolu…

Hiçbir kalıba girmez…
Hiçbir kaba sığmaz…

Taşar durur;
Kalpten kalbe.

Gençlik bu.
Ömrün en güzel çağı.

Hayat ne güzel oluyor;
Hele bir de böyle içten…
Böyle delicesine…
Tutkuyla…
Sevince insan.

Bazen de göründüğü gibi değil;
Gördüğünüz bir manzara.

Görünürde  yüz yüze bir çift…
Ama bambaşka bir dünyadalar.
Çünkü onlar aynı masada değil,
Sanal birer gölgedeler…
Ekranların içindeler…

Yan yana otursalar da,
Akılları ekranda,
Kalpleri uzakta.
Aynı masayı paylaşan,
İki  yabancı gibi.

Delikanlının  gözü ekranda.
Genç kızın  başı eğik.
Parmaklar cam yüzeyde telaşla kayıyor.
Binlerce kilometre ötedeki hayatlara tanıklar.
Ama aralarındaki o yarım metrelik mesafe;
Geçilmez bir uçurum.
Koca bir okyanus.

Dudaklardan dökülen kelimeler yarım.
“Hı hı.”
“Aynen.”
“Bak şu komikmiş.”
Göz teması sıfır.
Yüzleşme yok.
Dinlemek yok.
Sadece duyulmak istenen bir uğultu.

Kaldırsalar başlarını.
Sustursalar o sanal uğultuyu.
Avuçlarından bıraksalar o yabancı dünyayı.
Kendi dünyaları başlayacak.
Küçücük.
Sıcacık.
Sadece onlara ait.

Hayat o camın içinde değil.
Hayat tam o masada.
İçmeyi unuttuğunuz o kahvenin buğusunda.
Birbirinizden sakladığınız o gülüşün kıyısında.

Başını kaldır.
Ekranı bırak.

Göz göze gel.
Işığını gör.
Bakışını yakala.
Kalp atışını duy.
Sıcaklığı hisset.

Adım at.
Gerçeği yaşa.
Hayatla yüzleş.

Gerçeğe dokun.
Gerçek bir yüze.
Bir nefese.
Bir kalbe.
Titreyen bir ele.

Bir omuza daya başını;
Güvenle…
Sevgiyle…
Aşkla…

Çünkü sevgi ses ister.
Nefes ister.
Yürek ister.
Bağ ister.
Bağlılık ister.

Sevgi dediğin…
Ekrana çift tıklamakla kalbe inmez.
Sanal ortama sığmaz.
Yapay ışıklarda parlamaz.
Sabırla işlenir
Gözbebeklerinde büyür.
Göz nuru olur.

Koca bir dünya.
Bir isme sığar bazen.
“Havva” dersin o sükunete.
Yeryüzünün ilk günü kadar saf.
“Adem” kadar sürgünü göze almış.

Aşk, kusursuzluk arayışı değil.
Filtre sökmez ona.
Plastik yüzlerde barınmaz.

Gülüşün kıyısındaki o ince kırışıklıktır aşk.
Dağınık bir  perçem.
Çatlak bir dudak.
Yorgun bir göz.
Rahat bir duruş.
Buğulu bir bakış.
Doğal bir yüz.
Ham bir ses.

Çabuk ol!
Hayat akıp gitmeden…
Aşk kanatlanıp uçmadan…
Zaman kum gibi dökülmeden…
Ve bir an bile kaybetmeden…

Şimdi…
Şu an…
Şuracıkta…

Tut o titreyen eli.
Sıkıca, hiç bırakmayacak gibi.

Korkuların gölgesini geride bırak.
Yasla başını o omuza.

Gözlerini kapat.
En derin düşlere dal.
Rengarenk bir hayal kur;
Sınırları olmayan…

Önünüzde tütmekte olan kahve…
Kokusu karışırken zamana,

Yavaşça aç gözlerini,
Şimdiye uyan.

Aşk dedikleri şey.
İşte bu.
Tam da burada.

Bulduysan aşkı.
Sımsıkı sarıl.

Sahip çık.
Bırakma!

 

Şimdi Paylaş:

YORUMLAR

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

YAZARLAR
TÜMÜ

SON HABERLER