Gölgenin Değil, Işığın Peşinden Git!

Eski bir Doğu masalı anlatır:

Ülkenin birinde, hükümdar  görünmez bir kumaştan elbise diktirdiğini iddia eder.
Aslında ortada kumaş falan yoktur.
Amaç halkın zekasını ve sadakatini ölçmek.

Hükümdar sokaklarda çırılçıplak yürürken, saray erkanı ve halk  elbisenin ihtişamına övgüler yağdırır.
Sırf ‘ahmak’ ya da ‘hain’ damgası yememek için…

Herkes birbirinin gözünün içine bakarak yalanı büyütür.
Ta ki kalabalığın arkalarından bir çocuk gerçeği görüp cesurca  bağırana kadar:
– Kral Çıplak!

Bugün o masalın tam da ortasındayız işte!
Ama küçük bir farkla:
Artık kralın çıplak olduğunu herkes biliyor.
Çocuğun bağırmasına da gerek kalmadı.

Asıl trajedi şu ki;
Kral da çıplak olduğunu biliyor…
Halk da biliyor…
Sağır Sultan da biliyor…

Ama herkes bir tiyatronun figüranı gibi alkışlamaya devam ediyor yine…
Buna literatürde  ‘Modern Uyum’ denir.
Benim lügatimde ise buna:
Yüreksizlik  denir…
Dirayetsizlik denir…
Eziklik denir…
Acizlik denir…

Sahte Savaşçılar!

Sosyal medyaya bakın;
Herkes adaletten, dürüstlükten, liyakatten ve büyük değişimlerden bahsediyor.

Klavyenin başında herkes birer devrimci…
Herkes bilirkişi…
Herkes birer bilge…

Ancak o ekranlar  kapandığı an, hayatın gri ve acımasız gerçekliğiyle yüzleşir herkes…

Nasıl mı?

Çevrecisin;
Çöpün ormanda…

Özgürlükçüsün;
Farklı düşüneni anında linç edersin…

Sisteme lanet edersin;
İlk fırsatta vergi kaçırırsın…

Değerler bitti dersin;
Bayram sabahı tatile kaçarsın…

Neyse uzatmayalım.
Uzar gider böyle…

Sorarım;
Hanginiz bunu yapmadı?
Ya da hangimiz?

Kimse kusura bakmasın;
Ama biz, şikayet ettiğimiz sistemin ta kendisiyiz.

Unutmayalım ki;
Radikal olmak, sadece sisteme taş atmak değildir; o taşın bazen kendi penceremize geleceğini bilerek fırlatmaktır.

Sözün Özü

İçinizden geçeni biliyorum:
-‘ Tam olarak bunu düşünüyordum; ama söylesem başım ağrır.’ diyorsunuz.

İşte bizi bitiren tam olarak bu ‘Baş Ağrısı’ korkusudur.

Hakikati savunmanın bir bedeli vardır ve bu bedeli ödemekten sakındığımız sürece, başkalarının yazdığı kötü senaryolarda figüran olmaktan öteye gidemeyiz.

Artık gözümüzü açıp o cesur çocuk kadar yürekli olup ‘Kral Çıplak!  deme zamanı geldi bence.